ZAŁOŻYCIEL FiT

poprzednia

 

Postacie, Polska
Tadeusz Kaczyński
(1932-1999)

 

 

 

(ur.18 lutego 1932 w Warszawie, zginął tragicznie 10 września 1999 r. w Dolinie Chochołowskiej)

Był prawym, szlachetnym człowiekiem, który całym swoim życiem pokazywał nam czym jest patriotyzm. W 1983 roku założył z potrzeby serca Filharmonię im. Romualda Traugutta - zespół, z którym do ostatniej chwili swojego życia kultywował polskie pieśni patriotyczne. Był to czas, w którym trzeba było mieć dużo cywilnej odwagi aby wykonywać utwory w ich oryginalnym kształcie (bez ingerencji cenzury). Pomimo represji i szykan ze strony służb bezpieczeństwa PRL realizował na terenie całej Polski koncerty poświęcone pieśniom związanym z polskimi powstaniami oraz innymi rocznicami narodowymi. Za tę działalność otrzymał w 1984 roku nagrodę Komitetu Kultury Niezależnej Solidarności. Po ponownym odzyskaniu niepodległości w 1989 roku kontynuował swoją pracę z Filharmonią im.Traugutta kładąc coraz większy nacisk na zapoznawanie młodzieży z repertuarem patriotycznym. Przez prawie 17 lat istnienia Filharmonii im.Traugutta Tadeusz Kaczyński - jako jej kierownik artystyczny przygotował scenariusze wielu koncertów i przedstawień teatralnych. Z Jego inicjatywy powstały programy poświęcone Powstaniom: Kościuszkowskiemu, Listopadowemu, Styczniowemu i Warszawskiemu; rocznicom: uchwalenia Konstytucji 3 Maja, odzyskania niepodległości w 1918 roku, powstania Mazurka Dąbrowskiego oraz wieczór składający się z polskich kolęd patriotycznych. Kierowana przez Niego Filharmonia dokonała wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia, wydała kilka kaset magnetofonowych i płytę CD, zrealizowała również kilka muzycznych programów dla Telewizji Polskiej. Dzięki pracy Tadeusza w Filharmonii im.Traugutta zostało ocalonych od zapomnienia wiele pięknych utworów związanych z polskimi rocznicami.

Tadeusz Kaczyński prowadził również bardzo aktywną działalność publicystyczną, muzykologiczną i pisarską. W latach 1950-55 studiował muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim u Ż.Jachimeckiego i S.Łobaczewskiej. w latach 1963-64 uczęszczał do klasy analizy O.Messiaena w konserwatorium w Paryżu, prywatnie uczył się analizy u M.Deutscha. W latach 1956-57 był redaktorem Polskiego Radia gdzie przygotowywał programy dla zagranicy. 1958-60 był pracownikiem a następnie kustoszem Biblioteki WTM. Przez 30 lat - od 1961 do 1991 roku był kierownikiem działu krajowego w Ruchu Muzycznym. W latach 1960-62 oraz po 1995 publikował artykuły w Tygodniku Powszechnym. Jego recenzje i artykuły można było znaleźć w prasie krajowej (Ruch Muzyczny, Jazz, Opera viva, Studio, Scena Operowa, Teatr i in.) i zagranicznej (Fono-Forum, Opernwelt, Melos, Slovenska Hudba, Rassegna Musicale Curci, Le Monde Musical, Diapason, L'Avant-scéne Opéra i in.).

Opracował liczne audycje radiowe i telewizyjne m.in. cykl audycji o twórczości Witolda Lutosławskiego w Polskim Radiu, cykl o historii konkursów Chopinowskich w Telewizji, audycje o muzyce polskiej w radiu francuskim.

W latach 1965-71 działał w SPAM jako sekretarz, a następnie wiceprzewodniczący Sekcji Krytyków. Od 1970 do 1981 roku był członkiem komisji repertuarowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień. W latach 1975-77 wchodził w skład zarządu Sekcji Muzykologów Związku Kompozytorów Polskich a w latach 1993-95 był jej przewodniczącym. Od 1983 do 1985 wchodził w skład Zarządu Głównego ZKP. W roku 1981 był członkiem Komisji Kultury NSZZ Solidarność regionu Mazowsze.

Otrzymał kilka nagród: dwukrotnie nagrodę Sekcji Krytyków SPAM za najlepszy artykuł o festiwalu Warszawska Jesień (1965, 1966), doroczną nagrodę Sekcji Krytyków SPAM (1971), Brązowy Krzyż Zasługi (1980), nagrodę Komitetu Kultury Niezależnej Solidarności (1984), I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Radiowym w Brnie za audycję Witold Lutosławski - sylwetka twórcy.

Był autorem wielu książek i biografii. Szczególne miejsce w Jego pisarskiej twórczości zajęły prace poświęcone Witoldowi Lutosławskiemu, Andrzejowi Panufnikowi i Olivierowi Messiaenowi. Był współorganizatorem wielu wystaw, konferencji i konkursów.

W uznaniu zasług, na wniosek Ministra Kultury i Sztuki, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odznaczył pośmiertnie Tadeusza Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 

 | submenu |